12. بلهوس ــ وين 1311 ـ 1312 (ت. اد. ف، ش 54). آن را در اثناي حضور در شوراي وين1 نوشته است. اين رساله داراي مطالبي از شرح حال خودِ اوست. رامون غالباً از خود به صورت ((بلهوس و خيالاتي)) نام ميبرد.
13. آثار فلسفي كه قبلاً ذكر شده است.2
14. طبيعيات ــ كتاب طبيعيات. فاماگوستا، قبرس، 1301 (ت. اد. ف، ش 68). مطالعهٴ طبيعت را توصيف ميكند، و اين موضوعي است كه رامون اساساً قادر به درك آن نبود. بحث داراي جنبهٴ منطقي است.
15. رياضيات و اخترشناسي ــ رامون در پاريس رسالهٴ مفصلي راجع به اخترشناسي نوشت، به نام
رسالهٴ نجوم جديد (ت. اد. ف، ش 169). طبق معمول كوشيد تا منطق جديد خود را در بحث دربارهٴ موضوع مورد استفاده قرار دهد. او طالعبيني را محكوم ميكند، ولي نه اخترگويي را. در واقع اين رساله بيشتر مربوط به اخترگويي است.
او فقط يك رسالهٴ رياضي نوشت به نام كتاب جديد و جامع هندسه، پاريس 1299 (ت. اد.
ف، ش 170). كتاب تثليث و تربيع دايره كه همان سال، در پاريس نوشته شده، دربارهٴ هندسه نيست. بلكه تمام دربارهٴ منطق است (
¿ بخش 2).
كاملاً پيداست كه او نه در رياضيات و نه در اخترگويي معلومات زيادي نداشت. او با همان علاقهٴ عادي فيلسوفي كه معتقد است بدون معلومات دقيق و كامل قادر به درك آن علوم است، به بحث دربارهٴ آنها پرداخته است.
16. طب ــ تعدادي آثار طبي به نام رامون ثبت شده. برخي از آنها بيتاريخ است و برخي منحول.
معلومات طبي رامون سطحي بود و نوشتههاي او در اين زمينه درخور چشمپوشي است، جز از نظر كاربرد منطق در آنها.
يكي از رسالههاي رامون دربارهٴ تركيب ادويه به عبري ترجمه شد.
17. كيميا ــ تعداد آثار كيميايي منسوب به رامون لول چندان زياد است (قريب 80 اثر)، كه كوششي براي ذكر نام آنها نخواهد شد. عملاً مسلم شده كه همهٴ آنها منحول است، و نام هيچ كدام در كتابنامههاي آن عصر، نيامده است. برخي از آنها را احتمالاً ريموندو دوتارِگا (تارِگا در كاتالونيا، ايالت لريدا) از يهوديان مسيحيشدهٴ دومينيكي نوشته است، كه به علوم خفيه اشتغال داشت و در 1371، فوت كرد.